این مطلب را برای ماهنامه اقتصاد ایران فرستادم که محبت کردند و چاپ ننمودند!

 

دوستان محفلی،

 

 شنیدن گزارشات فصلی اقتصادی شیرین رئیس جمهور محبوبمان در تلویزیون که به دوربین زل می زنند و می فرمایند که قیمتها سیر نزولی دارند (توجه کنید که نمی فرمایند مثلا شیب صعود کاهش پیدا کرده است) آدمی را به این فکر می اندازد که آیا ما در یک شهر و کشور زندگی می کنیم؟ آنگاه یاد گفته ژوزف گوبلز می افتم!

 می فرمایند که قسمتی از تورم به دولت های گذشته بر می گردد که درست است و مازاد آن هم وارداتی است (البته افزایش حاملهای انرژی و افزایش بهای غدا و تولیدات کشاورزی در جهان نیز وجهه خوبی به استدلال ایشان بخشیده)ولی یکی نیست بپرسد که چرا چنین افزایش افسارگسیخته ای در تورم را تنها ما و یکی دوکشور هم مسلک دیگر مثل خودمان فقط تجربه می کنیم!؟

 ایشان فرمودند که از یکسال و نیم گذشته با رصد مسائل آمریکا، ورشکستگیهای نظام سرمایه داری را پیش بینی می کردند، فرمودند که نخواهند گذاشت تا این اوبامای سیاه پوست به ریاست جمهوری برسه، در ایتالیا به خبرنگاران فرمودند که اطلاع دارند که اسرائیل به زودی از بین می رود، در مورد بمبگذاری در هند فرمودند که اطلاع دارند که در چین هم قرار هست چنین بمب گذاریهایی اتفاق بیافتد، سوال اینجاست که با این دانشی ماوراء طبیعه که ایشان دارند چطور پیش بینی کرده بودند که نفت به بشکه ای 200 دلار میرسه، اگر دچار هزیان نشده بودیم آنوقت شاید این سه سال گذشته را که در تاریخ ایران از نظر کسب درآمد نفتی بی نظیر بود به این راحتی از دست نمی دادیم و چاره ای برای وقتی که نفت به حدود سی دلار رسید می کردیم و می دانستیم چه خاکی برسرمان بریزیم!

وقتی در تلویزیون از بحران غرب سخن به میان می آید چهار ستون بدن انسان شروع می کند به لرزیدن که الان چه ها می شود و همه آنجا دارند همدیگر را می درند و چه و چه ولی وقتی فاجعه بحران برای شما چهره جدیدی پیدا می کند که نخست وزیز یا صدراعظم در برابر مردم حاضر شده و اعلام می کند که سال دیگر سال سختی در پیش خواهیم داشت (حالا فکر می کنید چرا) ادامه می دهد که متاسفانه سال آینده رشد اقتصادی مثلا 4 دهم درصد از پیش بینی که قبلا شده یا از روند کنونی کمتر خواهد شد، این چیزی بود که نخست وزیر فرانسه به زبان آورد و همتای آلمانیش نیز از کاهش 8 دهم درصدی رشد اقتصادی و همتای انگلیسی از کاهش 5 دهم درصدی(به نقل از تلویزیون جمهوری اسلامی ایران)، به اعداد خوب توجه کنید صحبت از چند دهم درصد است نه چند درصد، اینجاست که به صحبت های امیدوار کننده اقای احمدی نژاد مبنی بر اداره کشود با نفت 5 دلاری هم امیدوارم می شویم و مرز روراست بودن و با مردم شریک شدن را در کنار پوپولیسم و عوام فریبی می گذاریم، وقتی در جوامع دیگر بالا پایین شدن چند دهم درصد قابل پیش بینی، شناسایی، علت یابی و اظهار صریح از طرف دولت مردان است یادمان می افتد که بالا پایین شدن چند ده درصدی تورم، بیکاری و فقر دل هیچ مسئولی را نمی لرزاند.

رئیس جمهور محبوبمان در جدید ترین اظهار نظر که هوش از سر هر عاقلی می رباید در پاسخ خبرنگاری فرمودند(نقل به مضمون) که ما پدیده ای به نام فرار مغز ها نداریم و همه ایرانیان در مسیر تعالی انسان و بشریت هر جا که باشند قدم برداشته و قلبشان برای ایران می تپد، بهتر از این نمی شد مسئله ای به این مهمی را ماست مالی کرد و صورت مسئله را به فجیع ترین وضع ممکن به لجن کشید!

 از آنجایی که مجله اقتصاد ایران نماینده مجله اکونومیست هست ولی کمترین رفرسن و مقاله ای از اکونومیست ترجمه و چاب می شود!؟

 جدیدا بر تعداد صفحات تبلیغاتی افزوده شده که به طبع از کیفیت و کمیت مقالات مجله کم کرده است.


                                               با تشکر

                                                هلمت