بودن یا نبودن آیا مسئله به واقع این است؟

علل شکست اصلاح طلبان

hamlet20002002 — Tue, 30 Jun 2009 10:22:18 GMT

طی قراری که با سرکار خانم دکتر بهاره آروین گذاشته بودیم قرار بر این بود که اگر نتیجه انتخابات آنطور که ایشان پیش بینی کرده بودند نشد و مهندس میر حسین برنده شد که ایشان کتاب هدیه بدهند ولی اگر آنطور که ایشان پیش بینی کرده بودند آقای احمدی نژاد برنده شد بازنده ها باید علل این شکست را در مقاله ای 300 کلمه نوشته و برای ایشان ارسال کنند.

بنابراین بنده نیز دست به قلم شدم و مقاله حاضر برای ایشان ارسال گردد.

االوعده وفا

خدمت سرکار خانم دکتر بهاره آروین

با سلام و عرض ادب

طبق قراری که گذاشته بودیم قرار بود در صورت انتخاب آقای احمدی نژاد کسانی که موافق پیش بینی شما نبودند مقاله ای 300 کلمه ای بنویسند.

به حضور تقدیم می گردد.

علل شکست اصلاح طلبان در انتخابات ریاست جمهوری دوره دهم

طبق توافق و پیش شرطهای گذاشته شده از پرداخت به سه عامل پرهیز می گردد.

پرواضح هست که برخلاف ادوار قبلی در این دوره اکثریت خاموشی وجود نداشت، نقش آقای خاتمی را هم چندان موثر در این شکست نمی بینم و در آخر بر این باور هستم که اگر تقلبی هم صورت گرفته باشد آنچنان تاثیر گذار نبوده که بخواهد موجبات تغییر سرنوشت انتخابات را فراهم کرده باشد.

بنابراین می بایست علل این شکست سهمگین و شوک برانگیز را در جای دیگری بیابیم

به باور بنده از فردای شبی که آقای احمدی نژاد در مقابل چشمان چند ده میلیون نفر بیننده داخلی و خارجی دست به افشاگری زد ایران وارد عرصه جدیدی ار تارخ معاصر خود شد.

آن شب را هیچگاه فراموش نخواهم کرد و می دانم از آن داستانهایی در آینده نقل جمع های خودمانی و می شود و حتی پدربزرگها هم برای نوه های خود تعریف می کنند و آنها را احتمالا ارجا می دهند به سایت هایی از جمله یوتوپ برای دیدن صحنه های واقعی آن، بله چهارشنبه شب 13 خرداد 88 ساعت از ده و نیم گذشته بود که چند صد میلیون جفت چشم چنان به این صفحه عجیب غریب رنگی خیره شده بودند که حتی حاضر بودند هر صدایی را در اطراف خود در جا خفه کنند حتی اگر صدای نق نق و گریه زاری نوزادی باشد، آن شب برهنه ترین مناظره تاریخ ایران زمین از رسانه ملی از زبان رئیس جمهور قانونی بیش از هفتاد میلیون ایرانی در حال پخش شدن بود.

دهان های تا حلق نمایان باز بود و چشمان از حدقه درآمده نمی توانستند آن چه را که می دیدند و می شنیدند باور کنند، نام سرشناس ترین سیاستمدار ایرانی و به قولی ثروتمند ترین فرد حال حاظر ایران به عنوان یکی از مظاهر مفاسد اقتصادی از زبان به بیرون جهید و بهت و حیرت را به اوج خود رساند رقیب چنان غلفلگیر شده بود که کلمات به زور از دهانش خارج می شد، صدای ضربان تند و ناگهانی قلبش را می توانستی بشنوی.

باید اعتراف کنم که آن شب گمان می بردم که محمود احمدی نژاد با این حرکت ناشیانه خود دست به یک "خود کشی سیاسی" زده است و این به خاطر باوری بود که اردوگاه اصولگرایان از ظهور یکباره میرحسین و فزونی گرفتن شیب محبوبیت وی در بین آحاد مردم به ترس و لرزه افتاده بودند نشات گرفته است که آنها را مجاب به بازی "همه یا هیچ" کرده بود.

واقعیت آن است که نمی دانم و مطمئن نیستم که تصورم از ترس و لرز آنها در آن برهه زمانی به واقعیت نزدیک بود یا خیر ولی هرآنچه که بود مشخص شد که استراتژی درست و دقیقی را چنان ظریف طراحی کرده بودند که از پیروزی خود کاملا آگاه بوده گواه بنده هم نتیجه انتخابات به خاطر حس عمومی ضد هاشمی رفسنجانی هست که از آن به بعد در بین مردم بیشتر بروز کرد و همه اینها به خاطرتحلیل دقیق و درستی بود که از نفرت مردم نسبت به مفهموم "اشرافیگری" و ساختن بتی از هاشمی به عنوان سمبل آن کرده بودند هر چند که این مهم از حلقه بسته مشاوران وی خیلی بعید به نظر می رسید

آنها عمیقا توده مردم را شناخته بودند و توانسته بودند با مکانیزمهای مختلفی به آنها نزدیک شده و خود را به عنوان ناجیان موعود و گوش شنوایی معرفی کنند که اگر جایگزین شوند تمام داشته های این چهار سالشان به باد فنا می رود جالب آنکه هرچه از جامعه شهری دور می شویم و به روستاهای دور افتاده تر می رویم این حس عمیق و رابطه تنگاتنگ بین مردم و دولت نهم بیشتر به چشم می آید و وقتی بخواهید با مردمان آن دیار همسخن شوید بالاجبار باید پای سخنان عوامانه و ساده انگارانه باشید که از زبان یک کشاورز یا یک روستایی بر می آید که دنیایی به جز تامین کود شیمیایی و سم و چند هکتار زمین زراعی نگرانی دیگری ندارند.

گذشته از سوالات و ابهامات عوامانه ریز و درشتی که طی چند روز گذشته ذهن تمام اصلاح طلبان و طرفدارانش را به خود جلب کرده بهتر است با فاصله گرفتن از آنها مسیر را برای رسیدن به شناختی دقیقتر و جامع نگرتر باز نگه داریم.

پس از این مقدمه نسبتا طولانی نقاط قوت دولت نهم و نقاط ضعف اصلاح طلبان مورد کنکاش قرار میگیرد

نقاط قوت اصولگرایان

-دوره چهارساله ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد

-غلبه جامعه توده وار سنتی و کمترآگاه نسبت به قشر تحصیل کرده و روشنفکر

-تبیین اصول گرایی برابر است با حفظ ارزشها و سنتها و ایستادگی در مقابل زیاده خواهی دشمنان و استکبار جهانی

-باور پذیری اکثریت توده جامعه از اقدامات بی نظیر و بی همتای دولت نهم و عدالت خواهی آن در چهارسال گذشته

-تبیین ایستادگی دولت نهم در مقابل رانت خواران و مفسدان اقتصادی

-تحسین توده مردم عامی از شجاعت و جسارت در افشای نام هاشمی رفسنجانی و فرزندانش

-دو دور سفرهای استانی دولت نهم و القای حس مردمی بودن آن و تمایز آن با دولت های قبلی

-رسیدگی به نامه های مردمی سفرهای استانی و تخصیص وام های 50 و 100 هزارتومانی به همه آنها

-در انحصار بودن رسانه ملی در دست دولت نهم

-حمایت بی چون و چرای روزنامه های ایران، کیهان، و غیره

-استقاده حد اکثری از تمام ظرفیت های و توانمندی های تشکیلاتی و رسانه ای

-داشتن حمایت حداکثری مجلس

-حمایت تلویحی آقای خامنه ای به عنوان رهبر نظام و ولایت فقیه

-خنثی بودن و یا مثبت جلوه دادن نقاط ضعف فاحش دولت نهم به عنوان پروژه تخریب از طرف مخالفان و مظلوم بودن دولت نهم در مقابل تهمت ها و هجوم انتقادها

نقاط ضعف جبهه اصلاح طلبان

-در حداقل بودن قشر تحصیل کرده و روشنفکر جامعه و عدم تاثیر گذاری آنها بر توده بی اطلاع جامعه

-القای مفهوم اصلاح طلبی برابر با بی بندو باری،عبور از خط قرمز های سنتی و دینی و پایین آوردن سر تعظیم در برابر دشمنان قسم خورده انقلاب و اسلام

-نبودن تصویر روشن، دقیق، درست و تاثیر گذار از دو دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی

-رودست خوردن و غافلگیر شدن اصلاح طلبان در مقابل استراتژی رسوایی دانه درشت های مفاسد اقتصادی و جسباندن آن به هاشمی رفسنجانی جهت استفاده از حس نتفر مردم از اشرافی گری وی در مناظره تلویزیونی

-نداشتن زمان و فرصت کافی برای سفرهای استانی و عدم همراه شدن با مردم

-نداشتن حمایت مجلس

-ندانشتن استراتژی دقیق و حساب شده و کارآمد برای تاثیر گذاری بر اقشار مختلف مردم علی الخصوص روستا نشینان

مجموعه عواملی که در بالا ذکر شد می تواند به عنوان قسمتی از دلایل شکست سهمگین جبهه اصلاح طلبان در این دوره باشد که با توجه به آنها و تبدیل این تهدیدها به فرصت و استفاده بهینه از آن می توان چشم انداز روشنتری برای سیاست گذاری های انتخاباتی در سالهای آتی داشت.

نمی دانم 300 کلمه شد یا خیر!

با تشکر

3/4/88

عذاب و رنج و مشقت

hamlet20002002 — Mon, 22 Jun 2009 14:40:18 GMT

تصور اینکه یک وبلاگ داری که چند ماه هست به روز نشده و باید فکری به حالش بکنی در این روزها چقدر زجر آور و عذاب آوره

امروز از خودم راضی هستم

hamlet20002002 — Wed, 22 Apr 2009 12:01:18 GMT

سال 80 بود که تازه فارالتحصیل شده بودم بی کار و بی تجربه به صفحات نیازمندیهای همشهری چشم می دوختم و در لابلاهی خانه های کندویی آن به دنبال آگهی مرتبط ولی چه سود و حاصل که حدافل تجربه مورد لزوم 3 سال بود و کلی شرایط دیگه که یه آدمی مثل من چگونه میتوانست داشته باشد

از طرفی همه آن کسانی که در زمان دانشجویی قول داده بودند که "تو فقط درست را تمام کن بفیه اش بامن" به یکباره ناپدید شده بودند و خبری از آنها نبود

امرزو کار خوبی کردم و از خودم رازضی هستم

زمستان 80 بود که یکی از آشنایان گفت که برم شرکتشان و فرم استخدام پر کنم

خودش از قدیمی های آنجا بود و به خوش نامی و اخلاق نیکو شهره بود

بعد از پرکردن فرم مربوطه و مصاحبه با مدیر بازرگانی آنجا مشغول به کار شدم

ریسک کردن به خاطر فرصت دادن به یک آدم صفر کیلومتر و تازه کار که هیچی از هیچی نمی داند ریسک کمی نیست مخصوصا اگر که در یک شرکت خصوصی بزرگ باشد و با این کار قرار باشد که زحمات چند ساله ات به خطر بیافتد

از چند ماه قبل پرسیده بودم که روز تولد این عزیز کی هست گفته بودند که دوم اردیبهشت و می خواستم امروز را به طور غافلگیر کننده ای برایش عزیز بدارم

یک کارت تبریک و دوخط نوشته و یک جعبه شیرینی برایش فرستادم بابت قدر دانی هرچند کوچک

امیدوارم که خوشش آمده باشد و غافلگیر شده باشد

خیلی ممنون آقای سعید نیک بین که من را به دنیای کار و حرفه ام که اکنون نیز از آن راضی هستم و دوستش می دارم آشناکردی

ارادتمند

س و ت ی ن

hamlet20002002 — Mon, 06 Apr 2009 10:48:18 GMT

آبان روزی بود از سال رفته،

ساعت حدودا 7:40 از چهار راه ولی عصر هجوم می آوردم به طرف خیابان جمهوری، نرسیده به خیابان نوفل لوشاتو آن طرف خیابان حضور چند نفری زن توجهم را جلب کرد نزدیک تر شدم صفی متشکل از ده دوازده زن را دیدم که پشت وبترین مغازه ای جمع شده بودند تا نوبتشان شود و به داخل روند

مانده بودم که صبح به این زودی چیزی خیرات می کنند یا اینکه جنس کپنی اعلام کرده اند نزدیکتر که رفتم تابلوی بالای مغازه و نوشته روی شیشه آن همه چیز را برایم روشن کرد بله صف خرید س و ت ی ن بود.

مانده بودم که آیا قحطی در کار است که در این موقع روز باید صفی تشکیل شود برای همین آن شب به اخبار به دقت بیشتری توجه کردم تا اگر احیانا خبری در این زمینه هست از دست ندهم ولی هر چه بیشتر گوش دادم و دیدم کمتر خبری دز زمینه کمیاب شدن یا تحریم س و ت ی ن برای خانمها به گوشم خورد.

به این مطلب فکر کردم که باید شکری به جای آورد که این مقوله جزو لیست تحریم های آمریکا نیست وگرنه چه بلبشویی به پا میشد از تحریم آن

البته عکس زیر از همان فروشگاه در اسفند ماه گرفته شده است که چند خانم در صف ایستاده اند که به خوری در عکس نمایان نیست متاسفانه

برنامه ریزی سال 87

hamlet20002002 — Sun, 22 Feb 2009 07:21:18 GMT

فلاش بک 2:

سیزدهم فروردین 1387

تو اتاق خواب آخری زیر پنجره ی که مشرف به پیاده رو هست و هر از چند گاهی شیشه ها از غرش رد شدن ماشین ها سخت به لرزه در می آیند به پشتی تکیه دادم و عمیقا به آینده و مخصوصا امسال فکر می کنم که چطور می بایست به پایان برسانم که در انتها از این یکسال راضی بوده و احساس خسران نکنم درواقع باید به این سوال پاسخ داد که چه کارهایی باید بکنم چگونه انجام بدهم و از کجا شروع کنم و به کجا آن را با پایان برسانم!

اینکه جبر زمانه و هزاران محدودیت موجود اجازه چه کارهایی را به آدمی میدهد و اجازه چه کاری را نیز از انسان سلب می کند

دسته ای کاغذ را زیر دستم می گذارم و با مداد شروع به سیاه کردن آن می کنم با برجای گذاشتن حروفی که یکی از پشت دیگری به دنبال هم قطار می شوند گاهی مکثی و گاهی توقفی از سر فکر و رویا

برنامه ریزی امسال بر اساس خواسته ها، چشم انداز های شخصی، اجتماعی اقتصادی نقش بسته شد

ازمیان هفت سرشاخه اصلی که در آن موقع خط خطی کردم آنهایی تحقق یافت که کمترین شانس را برایشان متصور بودم البته یکی از مهمترین علل عدم تحقق بقیه بر می گردد به راه افتادن عادل که پیش بینی نمی کردم اینطور از کارو زندگی بنده را مرخص کند که وقت خالی هم برای من نگذارد. آماده شدن برای امتحان کارشناسی ارشد یکی از برنامه ها بود که بدینوسیله هرچه رسیده بودیم پنبه شد و ناخواسته دست ما را در پوست گردو گذاشت فعلا باید بشینیم و ببینیم که در آینده وقتی که از آب و گل در امد آیا می شود حرکتی کرد و قدمی در کسب علم و دانش برداشت یا خیر!

ولی از آنجایی که همیشه راهی بهتر نیز وجود دارد و همانطور که شما هم می دانید اگر مسیر و دری بسته شد می توان بر روی مسیرها و درهای دیگر تمرکز کرد و آنها را به طور جدی تری در پیش گرفت به دین معنی که موضوع دیگری که تصور نمی کردم خیلی زمانی برایش داشته باشم به طور موثر تری به مرحله اجرا درآمد.

فلاش بک 1

hamlet20002002 — Sat, 14 Feb 2009 05:09:18 GMT

عصر گاه روزی از روزهای مهر ماه 87 بود همین چند ماه پیش را می گویم

دیگه هوا داشت کم کم تاریک می شد که از شرکت زدم بیرون، ناهار خیلی نخورده بود از زمانش هم بیش از چند ساعتی می گذشت از همان قدمهای اول متوجه شدم که گشنم شده ولی چاره ای نبود تا به منزل برسم

همانطورکه از کنار خیابان جمهوری بعد از چهار راه استانبول در قسمت پایین پیاده رو رد می شدم مغازه ها و دکانهای مختلف را بی توجه پشت سر می گذاشتم و غرق در افکار مبهم و کج و کوله خودم بودم که یهو حالتی غریب تمام وجودم را اشغال کرد و ذهنم را همانند مومی در خودش بلعید به خودم آمدم و دیدم که روحم از بدنم جدا گشته و به سمت عقب در حال خزیدن است بوی گس عجیب روغن سوخته و فلفل تند و ادویه هوش از سرهر کسی که تازه غدا خورده باشد هم میبرد چه برسد به آدم گشنه ای مثل من که نفهمیده بودم جوری به آنجا رسیده بودم، دیدم اگر دیر بجنبم روح مادر مرده دیگه از دست میرود و علی می ماند و حوضش به عقب برگشتم دیدم که روح بدبخت و فلک زده به هر جون کندی شده داره خودش می رسونه به سر در مغازه ای که بوی مسحور کننده ای از آن به بیرون شعله می کشید چند متری به عقب برگشتم تا ببیتم درون آن چه خبر است که دیدم قسمتی از شیشه مغازه با برچسبی پوشانده شده و شخصی پشت آن ایستاده و دستش در هوا می چرخد و بالا ، پایین ، جلو و عقب می رود و چیز درازی در دستش است خوب تر که دقت کردم ساندویچ فروشی را تشخیص دادم که آدمهایی در آن می لولیدند.

آنوقت بود که به روحم حق دادم که آنطور دیوانه وار بخواهد از کالبد خودش جدا شود و رد آن بوی گس را بگیرد و به پیش برود تا خواهش وجودش را از آن پر کند.

چاره ای نبود رفتم به طرف روحم خِرَش را گرفتم و کشان کشان به دنبال خودم کشیدم وبه زور به کالبد خالی از روحم تزریقش کردم و به راه خودم تا منزل به امید مفری برای رهایی از این همه درد جانکاه ادامه دادم

سخت و طاقت فرسا بود

راهپیمایی

hamlet20002002 — Wed, 11 Feb 2009 09:23:18 GMT

تفریحی به نام راهپیمایی!؟

مطلبی برای ماهنامه اقتصاد ایران

hamlet20002002 — Wed, 04 Feb 2009 09:26:18 GMT

این مطلب را برای ماهنامه اقتصاد ایران فرستادم که محبت کردند و چاپ ننمودند!

دوستان محفلی،

شنیدن گزارشات فصلی اقتصادی شیرین رئیس جمهور محبوبمان در تلویزیون که به دوربین زل می زنند و می فرمایند که قیمتها سیر نزولی دارند (توجه کنید که نمی فرمایند مثلا شیب صعود کاهش پیدا کرده است) آدمی را به این فکر می اندازد که آیا ما در یک شهر و کشور زندگی می کنیم؟ آنگاه یاد گفته ژوزف گوبلز می افتم!

می فرمایند که قسمتی از تورم به دولت های گذشته بر می گردد که درست است و مازاد آن هم وارداتی است (البته افزایش حاملهای انرژی و افزایش بهای غدا و تولیدات کشاورزی در جهان نیز وجهه خوبی به استدلال ایشان بخشیده)ولی یکی نیست بپرسد که چرا چنین افزایش افسارگسیخته ای در تورم را تنها ما و یکی دوکشور هم مسلک دیگر مثل خودمان فقط تجربه می کنیم!؟

ایشان فرمودند که از یکسال و نیم گذشته با رصد مسائل آمریکا، ورشکستگیهای نظام سرمایه داری را پیش بینی می کردند، فرمودند که نخواهند گذاشت تا این اوبامای سیاه پوست به ریاست جمهوری برسه، در ایتالیا به خبرنگاران فرمودند که اطلاع دارند که اسرائیل به زودی از بین می رود، در مورد بمبگذاری در هند فرمودند که اطلاع دارند که در چین هم قرار هست چنین بمب گذاریهایی اتفاق بیافتد، سوال اینجاست که با این دانشی ماوراء طبیعه که ایشان دارند چطور پیش بینی کرده بودند که نفت به بشکه ای 200 دلار میرسه، اگر دچار هزیان نشده بودیم آنوقت شاید این سه سال گذشته را که در تاریخ ایران از نظر کسب درآمد نفتی بی نظیر بود به این راحتی از دست نمی دادیم و چاره ای برای وقتی که نفت به حدود سی دلار رسید می کردیم و می دانستیم چه خاکی برسرمان بریزیم!

وقتی در تلویزیون از بحران غرب سخن به میان می آید چهار ستون بدن انسان شروع می کند به لرزیدن که الان چه ها می شود و همه آنجا دارند همدیگر را می درند و چه و چه ولی وقتی فاجعه بحران برای شما چهره جدیدی پیدا می کند که نخست وزیز یا صدراعظم در برابر مردم حاضر شده و اعلام می کند که سال دیگر سال سختی در پیش خواهیم داشت (حالا فکر می کنید چرا) ادامه می دهد که متاسفانه سال آینده رشد اقتصادی مثلا 4 دهم درصد از پیش بینی که قبلا شده یا از روند کنونی کمتر خواهد شد، این چیزی بود که نخست وزیر فرانسه به زبان آورد و همتای آلمانیش نیز از کاهش 8 دهم درصدی رشد اقتصادی و همتای انگلیسی از کاهش 5 دهم درصدی(به نقل از تلویزیون جمهوری اسلامی ایران)، به اعداد خوب توجه کنید صحبت از چند دهم درصد است نه چند درصد، اینجاست که به صحبت های امیدوار کننده اقای احمدی نژاد مبنی بر اداره کشود با نفت 5 دلاری هم امیدوارم می شویم و مرز روراست بودن و با مردم شریک شدن را در کنار پوپولیسم و عوام فریبی می گذاریم، وقتی در جوامع دیگر بالا پایین شدن چند دهم درصد قابل پیش بینی، شناسایی، علت یابی و اظهار صریح از طرف دولت مردان است یادمان می افتد که بالا پایین شدن چند ده درصدی تورم، بیکاری و فقر دل هیچ مسئولی را نمی لرزاند.

رئیس جمهور محبوبمان در جدید ترین اظهار نظر که هوش از سر هر عاقلی می رباید در پاسخ خبرنگاری فرمودند(نقل به مضمون) که ما پدیده ای به نام فرار مغز ها نداریم و همه ایرانیان در مسیر تعالی انسان و بشریت هر جا که باشند قدم برداشته و قلبشان برای ایران می تپد، بهتر از این نمی شد مسئله ای به این مهمی را ماست مالی کرد و صورت مسئله را به فجیع ترین وضع ممکن به لجن کشید!

از آنجایی که مجله اقتصاد ایران نماینده مجله اکونومیست هست ولی کمترین رفرسن و مقاله ای از اکونومیست ترجمه و چاب می شود!؟

جدیدا بر تعداد صفحات تبلیغاتی افزوده شده که به طبع از کیفیت و کمیت مقالات مجله کم کرده است.

با تشکر

هلمت

دولت نهم و طرحهایش

hamlet20002002 — Tue, 03 Feb 2009 05:51:18 GMT

در اخبار آمده بود که دیشب یعنی دوشنبه 14 بهمن 87 نهصد طرح به صورت نمادین افتتاح گردید؟!

دیگر اینکه استانداران محترم با ذکر ارقام کیلومتر شمار ماشین خود به تشریح تعداد طرحهای در حال اجرا و اجرا شده در دولت مردم گرا و خدمتگذار نهم مشغول بودند و کمتر موردی یافت می شد که ارقام ذکر شده زیر هزار باشد

خداوند اجر جلیل به خدمتگذاران عطا فرماید

روس پ ی ان سودا زده من

hamlet20002002 — Sun, 01 Feb 2009 07:30:18 GMT

این پست دو هفته پیش تهیه شده بود ولی به دلیل الویت مسائل پیش آمده به تعویق افتاد!

فکر می کردم که تو این چهار(تعطیلات دوهفته گذشته مربوط به عاشورا و تاسوعا) روز یه چند هزار ضفحه ای داستان و مقاله و مطلب بخوانم ولی همه بهتر می دانیم که زهی خیال باطل!

به سیصد صفحه هم نرسید

داستان "خاطرات روس پ ی ان سودا زده من" اثر "گابریل گارسیا مارکز" را تمام کردم.

عجیب کتاب غریبیست

این اولین کتابیست که از مارکز خواندم و همانطور که تعجب کردین "صد سال تنهایی" چنان خاکی خورده در این چهار پنج سال در کتابخانه بنده که آن سرش ناپیدا

همنشینی مردی در آستانه 90 سالگی با دختری در آستانه 14 سالگی

فرصتی چند و فراری از خود

عشق پیری در تقابل با مظلومیت و بچگی دختری تازه نوشکفته

باید چند نقد خوب خواند تا به کهن این رمان بیشتر پی برد

داستان به نظر نظمی ساده ودریافتی سهل الاوصول دارد از نقطه ای شروع می شود و طی روایتی خطی و با فلاش بکهایی از گذشته به حال پرداخته و ادامه پیدا می کند پیچیدگی در کل کتاب ندیدم البته نباید از ترجمه خوب مترجم هم گذشت که غیر از دو سه تا اشکال کوچک متن روان و یک دستی را ارائه داده بود.

کاش می شد یک بار دیگر آن را خواند البته زیاد هم نیست حدود صدو بیست صفحه ولی گاهی اوقات آدم گول سادگی مفرط چیزی را می خورد و غافل که دقیقا در دامی افتاده است که نویسنده و خالق برایش گسترانیده است

گاهی اوقات سادگی بیش ازاندازه خود نشانه پیچیدگی درونی است و گاهی مطالبی به غایت ساده در فرمی پیچیده عرضه می شود که خوانند یا بیننده با شعور می بایست توانایی تشخیص مرز آن دو را از هم داشته باشد.

تنها خواستم حسم از خواندن این رمان را تا حدودی در میان گذاشته باشم